اگه یکی دعوتت کنه و بگه منتظرم حتما بیا ! چی می کنی ؟

بزار بهتر بگم ...

اگه دلت بخواد یه جایی باشی و پیش یه کسی باشی که واسش میمیری ... !

یهو خبر بیاد که چه نشسته ای که فلانی دعوتت کرده

چه حسی میشی ؟ چه جوری خودتو می رسونی ؟

خبرت کنم ... ؟!

دعوتت کرده ...

حتما میگی کی... ؟

بهترین مهربون ، خدا

میپرسی کجا ؟

وعده گاه عشق ! ... عرفه

میون گریه های استجابتت ، فراموشمون نکن


دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود.

آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته

چشم ها امان خود را از بارش توبه ، از دست داده اند.

دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است.

پنجره ی باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش

دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير،

اي خداي عرفه.